Ο Νομάρχης εκθέτει στον Μιχάλη Χρυσοχοϊδη τα προβλήματα της Αιτωλοακαρνανίας  Στην πρόσφατη (14/12/08) συνάντηση του Μιχάλη Χρυσοχοϊδη με τον Νομάρχη Αιτωλοακαρνανίας κ. Σώκο, που έγινε στο πλαίσιο της περιοδείας βουλευτή του ΠΑΣΟΚ στην Αιτωλοακαρνανία, εκτέθηκαν από τον Νομάρχη τα προβλήματα της Αιτωλοακαρνανίας. Τα κυριότερα σημεία της εκθέσεως αυτής έχουν ως εξής:
Η Αιτωλοακαρνανία έχει χρόνιο πρόβλημα υστέρησης, που οφείλεται στις δομές που έχει επιλέξει για την ανάπτυξή της. Ένας νομός που κατά κύριο λόγο στήριξε την ανάπτυξή του για πάνω από 100 χρόνια στην καλλιέργεια του καπνού, όπου ο καπνός διαμόρφωσε για δεκαετίες πολλές πάνω από το 30 – 40% του συνολικού εισοδήματος στο νομό. Σήμερα έχει εξαφανιστεί και δεν υπάρχει ούτε φύλλο καπνού. Εναλλακτική πρόταση στην αξιοποίηση της γεωργικής γης δυστυχώς δεν υπήρξε με έναν συντονισμένο τρόπο. Ότι επιλογές και επενδύσεις γίνανε κατά το παρελθόν γίνανε με πρωτοβουλίες οι οποίες δεν είχαν συνέχεια. Άρα οι καπνοπαραγωγοί μας οι παλιότεροι και αυτοί που θα τους διαδεχόντουσαν είχανε μια τραυματική εμπειρία με αποτέλεσμα σήμερα καινούριες πρωτοβουλίες να μην αναλαμβάνονται ή να αναλαμβάνονται κάποιες πολύ δειλά. Μια πρωτοβουλία που είχε καλή εξέλιξη είναι ο τομέας των ιχθυοκαλλιεργειών όπου δρουν μεθοδικά και με πρόγραμμα από το 1983 – 84. Το κράτος και η τότε κυβέρνηση είχε συνειδητοποιήσει ότι με μεθοδικότητα μπορούμε να πάμε μπροστά. Η Αιτωλοακαρνανία καλύπτει πάνω από το 25% των εξαγορών στα παραγόμενα σε κλουβιά ψάρια. Είναι ένας σημαντικός παράγοντας που διαμορφώνει την τοπική μας οικονομία καθότι εκεί απασχολούνταν 400 εργαζόμενοι και περιοδικά περισσότεροι. Εκείνο που δεν υπάρχει είναι προστιθέμενη αξία και αυτό είναι χαρακτηριστικό όλης της δομής του συστήματος στην Αιτωλοακαρνανία. Δηλαδή τα προϊόντα μας αφού εξέλειπε ο καπνός δεν έχουν προστιθέμενη αξία. Φεύγουν από ‘δω ανεπεξέργαστα. Η ελιά σήμερα καλύπτει το 40% του αγροτικού εισοδήματος και το υπόλοιπο το καλύπτει η κτηνοτροφία. Δυστυχώς όμως το διαμορφωμένο εισόδημα του νομού Αιτωλοακαρνανίας, ο οποίος στα χαρτιά και στην συνείδηση των πολιτών της Ελλάδας θεωρείται αγροτικός νομός, συλλέγει μόνο το 45% δηλαδή κάτι περισσότερο απ’ ότι στην Αττική. Είναι τραγική η κατάσταση και αυτό σημαίνει φτώχεια, σημαίνει υπανάπτυξη, σημαίνει οι νέοι άνθρωποι αλλά και μεγαλύτεροι αναζητούν την τύχη τους οπουδήποτε εκτός Αιτωλοακαρνανίας. Η κατάσταση δεν είναι καθόλου καλή και παρότι έχουμε και μετανάστευση ο πληθυσμός που αναζητεί εργασία σε όλες τις ηλικίες είναι πάνω από το 20%. Τα στοιχεία του ΟΑΕΔ είναι για την εικόνα των κυβερνώντων, καθότι οι έχοντες σχέση εκ πατρός ή μητρός με την γεωργία θεωρούνται αγρότες αλλά δεν τους εγγράφουν στους καταλόγους του ΟΑΕΔ. Τα στοιχεία είναι διπλά ψεύτικα διότι ένας πολύ μεγάλος αριθμός ανθρώπων αναγκάστηκε να φύγει αλλού και να συντηρείται από τις οικογένειές του κυρίως στην Αθήνα. Ο νομός έχει αυτήν την ώρα ακαθάριστο εθνικό προϊόν της τάξεως 10.300 ευρώ. Ο πληθυσμός του νομού έχει αστικοποιηθεί και βρίσκονται κατανεμημένοι στον άξονα από την Λευκάδα μέχρι την Ναύπακτο. Εκεί συμπυκνώνεται περίπου το 80% των κατοίκων του Νομού. Κατοικούν δηλαδή στις πόλεις που είναι κατά μήκος αυτού του άξονα και αυτό είναι μια τάση που διευρύνεται καθότι η ενδοχώρα αν δει κανένας με άξονα το δρόμο αυτό εκατέρωθεν αδειάζει και απλά είναι ένας τόπος παραθεριστικής κατοικίας στις περισσότερες περιπτώσεις και ιδιαίτερα στο βόρειο τμήμα της επαρχίας Τριχωνίδας και Ναυπακτίας. Αλλά και το Ξηρόμερο την ίδια μοίρα έχει. Τα λίγα αισιόδοξα πράγματα που υπάρχουν στον πρωτογενή δυστυχώς δεν βοηθιούνται. Η κτηνοτροφία είναι ένα αισιόδοξο κομμάτι που θα μπορούσε πραγματικά να μετασχηματίσει την τοπική μας οικονομία αλλά οι κτηνοτρόφοι ίσα που τους ανέχεται το σύστημα. Το γάλα το πουλάνε κάτω από 1 ευρώ. Οι παραγωγοί στο νομό είναι περίπου 14.000. Αυτό μας δίνει την δυνατότητα να εκτιμήσουμε ότι αν υπήρχε μια σωστά προγραμματισμένη διαδικασία με ταυτόχρονη μεταποίηση των προϊόντων κάτι ανάλογο που γίνεται και σε άλλες περιοχές όπως στο νομό Ιωαννίνων και στην Ήπειρο συνολικά. Να έχουμε και μεταποίηση των προϊόντων και κατά συνέπεια προώθηση και εμπορία. Θα μπορούσαμε να μιλάμε για διπλασιασμό του εισοδήματος μέσα σε μια δεκαετία από την κτηνοτροφία. Όχι κατ’ ανάγκη και διπλασιασμό των κτηνοτρόφων αν και θα υπήρχε η δυνατότητα να αυξηθεί. Και αυτό θα ήταν μια δουλειά που θα απέφερε σημαντικά οφέλη γιατί έχουμε πρώτη ύλη πάρα πολύ σημαντική. Δεν υπάρχει πρωτοβουλία και όσες πρωτοβουλίες υπάρχουν δεν βοηθιούνται. Ο νομός αυτός είναι πλούσιος σε συγκριτικά πλεονεκτήματα και με φτωχούς τους Αιτωλοακαρνάνες. Υπάρχουν υποδομές οι οποίες είναι σε πλήρη αδράνεια. Η ζεύξη Ρίου – Αντιρρίου, γέφυρα Χαρίλαος Τρικούπης. Βλέπετε πως είναι ο δρόμος. Ο δυτικός άξονας θα έπρεπε να είχε ξεκινήσει εδώ και ενάμιση χρόνο με τον νόμο που ψηφίστηκε στη Βουλή από τον Ιούνιο του 2007. Έπρεπε να είχαμε εργοτάξια εγκατεστημένα και να εργάζονται εκεί και να τελειώσει μέσα στο χρονοδιάγραμμα το πρώτο κομμάτι των 42 χιλιομέτρων μέχρι το τέλος του 2010. Εκείνο που ξέρουμε είναι ότι δεν έχει εγκατασταθεί καν εργοταξιακός χώρος ακόμα. Άρα ο Δυτικός Άξονας με τις καλύτερες προϋποθέσεις στο κομμάτι που έχει να κάνει με την Αιτωλοακαρνανία θα ολοκληρωθεί πέραν του 2015. Ένα δεύτερο μεγάλο έργο είναι η υποθαλάσσια ζεύξη Ακτίου – Πρέβεζας. Ένα καινοτόμο έργο, μοναδικό στην Ελλάδα, δεν βοηθιέται ούτε απ’ τον βορρά ούτε απ’ τον νότο. Στην δική μας δε περιοχή ο τουρισμός είναι ανύπαρκτος. Η Αιτωλοακαρνανία, ο μεγαλύτερος σε έκταση νομός της χώρας με 380 χιλιόμετρα ακτών, με ένα ανάγλυφο εκπληκτικό, με λίμνες, ποτάμια, τεχνητές λίμνες, με ένα σύστημα εκπληκτικής ομορφιάς έχει μόνο 3.500 ξενοδοχειακές κλίνες. Όσες έχει η λίμνη Πλαστήρα. Και το 70% είναι στο Δήμο Παλαίρου. Τα συγκριτικά πλεονεκτήματα βέβαια τόπου μας ιδιαίτερα στις δυτικές ακτές για ανάπτυξη μαζικού τουρισμού αλλά και παραθεριστικής κατοικίας είναι ασύγκριτα. Διαθέτουμε αεροδρόμιο όπως είναι το αεροδρόμιο του Ακτίου με υποδομές διεθνείς και ένα από τα 5 – 6 καλύτερα σε υποδομές στην χώρα. Το λέω με την έννοια τον τουρισμό που δέχεται. Αυτά λοιπόν τα συντριπτικά πλεονέκτημα, που είναι το αεροδρόμιο του Ακτίου, που είναι η υποθαλάσσια ζεύξη, δεν υποστηρίζονται γιατί δεν υπάρχει σωστός δρόμο για φτάνουμε εκεί. Κεφαλαιώδες ζήτημα για την ανάπτυξη της ευρύτερης περιοχής, αλλά και της χώρας ολόκληρης είναι υπόθεση Πλατυγιάλι – Αστακού. Είναι μια υπόθεση την οποία ξεκινήσαμε στις αρχές δεκαετίας του ’80 ως διαλυτήριο πλοίων, την εποχή που στοιβάζονταν τα καράβια παντού. Μετασχηματίστηκε σε λιμάνι με βιομηχανική περιοχή, που ήταν ναυτιλιακή, βιομηχανική περιοχή για την ακρίβεια στην αρχή. Αυτό έγινε λιμάνι με βιομηχανική περιοχή μετά το 1993 με ελεύθερη ζώνη, κέντρο διαμετακομιστικού εμπορίου, η μια από τις 4 ελεύθερες ζώνες που έχει η χώρα. Είναι Αθήνα – Θεσσαλονίκη – Ηράκλειο – Πλατυγιάλι. Είναι προίκα τρομακτική και είναι πρώτο ιδιωτικό λιμάνι στην Ελλάδα. Αντί λοιπόν η κυβέρνηση να προχωρήσει και να μεγιστοποιήσει τα οφέλη απ’ αυτήν την επένδυση η οποία έχει στοιχίσει πέρα από 140 δις δραχμές, είναι στην καρδιά της Μεσογείου, έχει την δυνατότητα να είναι κόμβος συνδυασμένων μεταφορών. Για να βοηθηθεί πρέπει να υπάρξει ο δρόμος, ένας δρόμος 19 χιλιόμετρα, του οποίου η έναρξη μας παραπέμπεται στις ελληνικές καλένδες. Αντιδράσαμε σ’ αυτά, αντέδρασα και προσωπικά και νομίζω ότι μπήκε μια διαδικασία να έχουμε τουλάχιστον προς το τέλος του ισχύοντος Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης, το τέλος το λέω αυθαιρετώντας εγώ δηλαδή, μια δημοπράτηση του έργου αυτού, των 19 χιλιομέτρων που θα δώσει στο λιμάνι αυτό χώρο. Το μεγάλο ζήτημα είναι όμως κάτι που θα πρέπει να το δείτε κύριε Υπουργέ και να το δείτε και ως ΠΑΣΟΚ αύριο. Η Αιτωλοακαρνανία έχει τις δυνατότητες να είναι ένας κόμβος συνδυασμένων μεταφορών στην καρδιά της Μεσογείου και στο πιο νευραλγικό σημείο της χώρας, το δυτικό κομμάτι. Αν δείτε το χάρτη της Ελλάδας το Πλατυγιάλι είναι στην καρδιά της Μεσογείου, έχει ένα αεροδρόμιο το στρατιωτικό του Αγρινίου σε απόσταση 20 χιλιομέτρων σε αδράνεια και στη μισή αυτή απόσταση δηλαδή στα 14 χιλιόμετρα είναι ο δυτικός άξονας. Αυτό το συντριπτικό πλεονέκτημα δεν το διαθέτει κανένας. Και αυτό το πακέτο πραγματικά μπορούμε να το διαπραγματευθούμε με τους οποιουσδήποτε, με ένα λιμάνι τεράστιας ισχύος, με 700 στρέμματα λιμενική ζώνη και 2.500 στρέμματα βιομηχανική περιοχή. Έχει απίστευτες δυνατότητες. Η πρόταση μου είναι στο στρατιωτικό αεροδρόμιο του Αγρινίου να πάει μια ισχυρή μονάδα πυρόσβεσης, να γίνει ένα αεροδρόμιο για κάργκο μεταφορές. Σε συνδυασμό με ένα λιμάνι τέτοιας ισχύος και τέτοιας δυνατότητας και με ένα δυτικό άξονα που το διασχίζει. Τα πράγματα λοιπόν μπορούν να αλλάξουν με ένα τρόπο συστηματικό στηρίζοντας σε επενδύσεις που αποδίδουν. Και θέλει και λίγη φαντασία. Το Πλατυγιάλι είναι μια επένδυση που μπορεί να δώσει πολλαπλάσια οφέλη σε κάθε τομέα. Από ‘κει και μετά να σας θέσω ένα ζήτημα επιπλέον. Στην Αιτωλοακαρνανία έχει γίνει το αρχαιότερο φράγμα και ένα απ’ τα μεγαλύτερα στην Ευρώπη για την υδροηλεκτρική ενέργεια. Είναι το φράγμα των Κρεμαστών. Ήταν φράγμα που χαρακτήρισε την δεκαετία του ’60. Το δεύτερο φράγμα ήταν γιγαντιαίο. Θα μπορούσε να είναι πολύ μικρότερο και να έχουμε επιμέρους άλλα φράγματα με πολλαπλάσια οφέλη με οικολογική ισορροπία. Εν πάση περιπτώσει έγινε αυτό. Ακολούθησε το φράγμα του Καστρακίου σε πολύ μικρή απόσταση από αυτό, περίπου τα 20 χιλιόμετρα. Ένα τρίτο φράγμα είναι το φράγμα της Στράτου. Οι δεκαετίες από το ’60 μέχρι και το ’80 χαρακτηρίστηκαν από τα 3 αυτά μεγάλα έργα. Δεκαετία του ’60 ήταν το φράγμα των Κρεμαστών, δεκαετία του ’70 το φράγμα του Καστρακίου, δεκαετία του ’80 ήταν το φράγμα του Στράτου. Αυτό σήμαινε πάρα πολλά για την ανάπτυξη, την δομή της περιοχής σε ότι έχει να κάνει με τους εργαζόμενους. Η Αιτωλοακαρνανία απέκτησε εκατοντάδες ειδικευμένους τεχνίτες, τροφοδότησε όλα τα μεγάλα έργα που γίνανε στις Αραβικές χώρες και στην Αφρική από την εμπειρία που απέκτησαν και έφαγε κόσμος ψωμί να το πω έτσι απλά αυτά τα χρόνια. Έκτοτε κάθισε εντελώς το σύστημα που βοηθήθηκε μερικώς από τη γέφυρα Ρίου – Αντιρρίου και το φράγμα του Ευήνου. Να πούμε όμως γιατί γίνανε. Τότε η χώρα ήταν μάλλον στην πρωτοπορία σε ότι έχει να κάνει με αξιοποίηση του υδάτινου δυναμικού για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας που ειδική όμως για χρόνια και επί των ημερών μας υπήρχε. Το νερό κοστίζει περισσότερο από το πετρέλαιο. Άρα δεν είναι επιλέξιμες δαπάνες να συνεχίσουνε με μικρά υδροηλεκτρικά. Και παρότι έχουμε την μεγαλύτερη σχεδόν ισχύ σε παραγωγή ρεύματος από ανανεώσιμη πηγή όπως είναι το νερό οι επενδύσεις της ΔΕΗ στο νομό μας είναι μηδαμινές. Δεν έχουν ούτε γραφεία. Σε νοικιασμένα κτίρια κάνουν τις δουλειές τους στο Αγρίνιο. Είναι απίστευτο αυτό που γίνεται. Αντιμετωπίζεται η Αιτωλοακαρνανία από τους κρατικούς φορείς διαχρονικά ως αποικία. Και αντί να είναι πρωταγωνίστρια είναι στην ουρά των πραγμάτων. Η Αιτωλοακαρνανία έχει δυνατότητες να είναι ένα πάρκο ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Με βάση το νερό και την αξιοποίηση των πολλών δυνατοτήτων που έχει ο τόπος ετούτος σε ρέματα, σε μικρούς ποταμούς, σε παραποτάμους του Αχελώου, στον Εύηνο, στον Μόρνο κλπ. Η έναρξη έργων απαιτεί και μία άλλη πρωτοβουλία εκ μέρος των κυβερνόντων. Αυτό δεν γίνεται καθόλου. Όχι μόνο δεν γίνεται, αποπροσανατολίζεται ο κόσμος στη λογική ότι θα γίνει η λιθανθρακική μονάδα στον Αστακό, στο Πλατυγιάλι που λέγαμε πριν. Τέτοιο πράγμα δεν θα επιτρέψουμε ποτέ. Όμως γίνεται και ένα παραμύθι ότι όλοι εδώ ξέρουν εκτός από εκείνους που πρέπει να ξέρουν. Τυπικά θέμα λιθάνθρακας στην Αιτωλοακαρνανία και στο Πλατυγιάλι δεν υπάρχει. Επαναλαμβάνω τυπικά δεν υπάρχει. Του Νομαρχιακού Συμβουλίου δεν ζητήθηκε ποτέ η γνώμη. Για όλα τα θέματα ζητιέται, έστω έκφραση γνώμης για τα περιβαλλοντικά. Στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΝΑΒΙΠΕ όπου συμμετέχουν εκπρόσωποι του νομού, δεν ετέθη ποτέ τέτοιο ζήτημα. Έχουμε και εδώ λοιπόν ένα θέατρο σκιών. Όπως ήταν θέατρο σκιών η διοικητική μεταρρύθμιση, ο Καποδίστριας 2. Ρεπορτάζ στις εφημερίδες για να δοκιμάσουν τις αντοχές των ανθρώπων και να βάλει και τους δικούς τους να κάνουν παιχνίδι. Μπορώ να εξηγήσω τι λέω γιατί όλα έχουν ονοματεπώνυμο. Η πρόταση μας από χρόνια πριν υπάρξει οποιαδήποτε διαδικασία είναι ότι η Αιτωλοακαρνανία μπορεί να είναι ένα πάρκο ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, με αξιοποίηση στο έπακρο και με οικολογική προστασία που επιβάλλεται να υπάρχει των νερών της. Ένα ακόμη ζήτημα είναι το θέμα των ανεμογεννητριών, το οποίο δεν είναι ο καταλληλότερος τόπος η Αιτωλοακαρνανία να το αναπτύξει αλλά είναι μια υπόθεση η οποία έχει μέλλον φτάνει όμως να ενημερωθεί ο κόσμος διότι ακούμε ότι πιο φαιδρό. Θα μπορούσε η χώρα κινώντας την διαδικασία, με σοβαρό τρόπο, να λύσει ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα της έλλειψης ενέργειας από τον ήλιο. Η Αιτωλοακαρνανία προσφέρεται ιδανικά και έχει και χιλιάδες στρέμματα τα οποία μπορούν να αξιοποιηθούν προς την κατεύθυνση αυτή. Αλλά αγκυλώσεις και νομοθετήματα που γίνονται χωρίς να ξέρουν τι τους γίνεται δεν μπορεί να υπάρχουν. Θέλει λοιπόν μια ψύχραιμη διαδικασία όταν νομοθετούμε τι κάνουμε για να βοηθήσουμε αυτή την κατάσταση και εγώ είμαι βέβαιος και από την πείρα μου ότι εάν ανοιχτούνε οι κρουνοί με ένα νομοθέτημα σωστό τα πράγματα αυτά έχουν πολλαπλάσια οφέλη. Ο κόσμος θα κινηθεί. Αλλά όταν για να πάρεις ένα στρέμμα για να κάνεις ηλιακούς θερμοσυσσωρευτές θα πρέπει να περιμένεις ένα – δυο χρόνια. Και να φύγει από την σκέψη του οποιουδήποτε ότι εδώ μπορεί να είμαστε ένας χώρος που ότι περισσεύει από αλλού έρχονται και τα πετάνε εδώ. Εξάλλου για το θέμα του λιθάνθρακα ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ τοποθετήθηκε με σαφήνεια στην προεκλογική του ομιλία στο Αγρίνιο πριν από 14 μήνες. Με την ΔΕΗ συνεχίζουμε να έχουμε προβλήματα διότι συμπεριφέρεται στην Αιτωλοακαρνανία ως αποικία. Η σχέση αυτή έχει δημιουργήσει πλείστα όσα προβλήματα στο σύστημα που εκμεταλλεύεται η ΔΕΗ. Μετά τα φράγματα είναι η έρημος Σαχάρα και κάτι χειρότερο διότι την έρημο Σαχάρα δεν την πλησιάζεις άρα παραμένει οικολογικά προστατευμένη. Εδώ ότι θέλει να ρίξει και ότι θέλει να μολύνει ο καθένας, μπαίνει και το ρίχνει εκεί. Μιλάμε για την παλιά κοίτη του Αχελώου. Ενέργειες, δράσεις και μελέτες τα οποία έπρεπε να έχουν γίνει εδώ και 30 χρόνια δεν λένε να ξεκινήσουν τώρα καν. Έχω ζητήσει επανειλημμένα να ενεργοποιηθεί η ΔΕΗ γιατί μόνο έτσι θα πάρει περιβαλλοντικούς όρους για την νόμιμη λειτουργία των φραγμάτων. Τίποτα δεν γίνεται ούτε απ’ τα ελάχιστα για να εξασφαλίσουμε προσβάσεις στον χώρο των λιμνών και μιλάμε για έναν μαγικό τόπο, το σύστημα δηλαδή όπως έχει διαμορφωθεί. Η ΔΕΗ λοιπόν θα πρέπει να αλλάξει ρότα και συμπεριφορά σ’ αυτήν την υπόθεση και να υποστηρίξει όλα αυτά για τα οποία έχει υπογράψει συμφωνίες με την Νομαρχία. Και τα έργα και τις μελέτες και οτιδήποτε άλλο κάνει από ‘δω και μετά. Το μεγάλο ζήτημα όμως που προκύπτει είναι η διαχείριση των νερών μας όπου εδώ είναι μεν υπόθεση της ΔΕΗ μερικώς αλλά κυρίως είναι υπόθεση του κράτους. Η Αιτωλοακαρνανία δέχεται μια επίθεση εδώ και πάρα πολλά χρόνια στους φυσικούς της πόρους χωρίς κανένα αντάλλαγμα και με έναν τρόπο να μας θεωρούν τριτοκοσμικούς, υπανάπτυκτους. Εκτροπή του Αχελώου. Είναι το μεγάλο έγκλημα του τέλους του 20ου και του 21ου αιώνα. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο έγκλημα στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Εδώ πρέπει με σθεναρό τρόπο να αντιστρέψουμε την κατάσταση. Εκτροπή του 35% των νερών του Αχελώου σημαίνει οριστική εξαφάνιση της λιμνοθάλασσας του δεύτερου μεγαλύτερου υδροβιότοπου στην Μεσόγειο, 160.000 στρέμματα. Ήδη η λιμνοθάλασσα πάσχει. Είναι άρρωστη διότι ο Αχελώος έπαψε να φέρνει φερτά λόγω των λιμών, φέρνει καθαρό νερό. Όταν λείψει και το νερό αντιλαμβάνεστε ότι όλο το σύστημα των 160.000 στρεμμάτων θα πεθάνει. Δυστυχώς δεν έχουν αντιληφτεί αυτό όσοι έπρεπε και εκείνοι που θα έπρεπε. Το θέμα της διαχείρισης των νερών είναι και ειδικότερο θέμα. Έχω στείλει στον κ. Φώλια πρόσφατα ένα έγγραφο, ουσιαστικά μια απαρχή μελέτης για κάποια πράγματα που έχουν να κάνουν και με την διαχείριση των υδάτινων δυναμικών του νομού αλλά και με την συμπεριφορά της ΔΕΗ. Να σας απασχολήσω λίγο ακόμα και για τις ελάχιστες πλην προβληματικές πλέον μεταποιητικές μονάδες βιομηχανίας του νομού Αιτωλοακαρνανίας. Η αρχαιότερη και πιο σημαντική απ’ αυτές η κεραμοποιία Κατσίκη με 60 χρόνια ιστορίας εργοστάσιο, έχτισε τη μισή Ελλάδα, περνάει μια κρίση εξαιτίας της συμπεριφοράς των τραπεζών. Εδώ πρέπει να γίνει η υπέρβαση. Οι εξαγωγικές μονάδες που εξάγουν ελιές από εδώ και είναι 4 – 5 και δεν εξάγουν ελιές ακατέργαστες, έχουν μπει και στην διαδικασία της τυποποίησης, έχουν τεράστιο πρόβλημα, δεν βοηθιούνται καθόλου, η κυβέρνηση δηλαδή δεν βοηθάει αυτή την ώρα και έχουν και αυτές μια κρίση, κλείνουνε. Αυτά είναι ζητήματα τα οποία μας απασχολούν, μας προβληματίζουν, οδηγούν δηλαδή τον τόπο μας σε μια μακριά νύχτα εάν και εφόσον δεν υπάρξουν κάποιες προσπάθειες. Και η νύχτα αυτή δεν ξέρω πότε πραγματικά θα έχει ξημέρωμα. Ότι έχει να κάνει με την Αιτωλοακαρνανία θα παρακαλούσα να το δούμε πλέον με διαφορετικό τρόπο, όχι να μας χαριστεί κάτι αλλά να αρθεί αυτή η νοοτροπία ότι εδώ είναι μια αποικία, τους έχουμε στο χέρι. Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να έχει ολοκληρωμένη πρόταση ανάπτυξης για το νομό ετούτο και για την ευρύτερη περιοχή. Μια ανάπτυξη που να στηρίζεται στα συγκριτικά πλεονεκτήματα του νομού. Είχα κάνει μια πρόταση παλιότερα και επιμένω σ’ αυτή και νομίζω ότι αξίζει τον κόπο να το δούμε. Με κάποια αξιολόγηση να δούμε τα νομαρχιακά προγράμματα που κατέθεσαν οι υποψήφιοι νομάρχες αν μπορούν να μετασχηματιστούν σε προγράμματα κυβερνητικά. Και νομίζω ότι κάποιοι βασικοί άξονες μπορούν να γίνουν. Κλείνοντας αυτή την κουβέντα θα θέσω ακόμα ένα ζήτημα που είναι εξόχως πολιτικό ζήτημα. Είναι το θέμα του φυσικού αερίου. Δεν μπορεί ο αγωγός για την Ιταλία και την Ευρώπη να περνάει από την Ήπειρο, δεν μπορεί ο αγωγός να φτάνει μέχρι την Κόρινθο και η Πάτρα, η Αιτωλοακαρνανία και η μισή Ήπειρος να μην έχει φυσικό αέριο. Αυτοί είναι γόρδιοι δεσμοί., που πρέπει να είναι υπόθεση των πολιτικών και όχι υπόθεση των τεχνοκρατών οι οποίοι όταν κάνουν και λάθος δεν πληρώνουν και τίποτα. Όταν κάνει όμως ο πολιτικός λάθος το πληρώνει η κοινωνία ολόκληρη. Το ότι το δίκτυο του φυσικού αερίου δεν απλώνεται στην Δυτική Ελλάδα είναι λάθος πολιτικό. Δηλαδή συνιστά διαιώνιση της υπανάπτυξης. Μειώνει τα συγκριτικά πλεονεκτήματα αυτού του τόπου. Αυτού του τόπου που είναι πιο κοντά στην Ευρώπη, που έχει τις δυνατότητες αλλά και τις υποδομές να είναι πύλη προς την Ευρώπη και τις υποδομές τις ανέπτυξα πριν, είναι ένας τόπος που κρατάει ισορροπία περιβαλλοντική και οικολογική. Άρα ότι σχεδιάζουμε, μπορούμε να το σχεδιάσουμε σωστά, μελετημένα και με πρόγραμμα και το ΠΑΣΟΚ ως αυριανή κυβέρνηση. ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΙΧΑΛΗ ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗ Θέλω να ευχαριστήσω τον Νομάρχη και τους συνεργάτες του για την πλήρη και αναλυτική ενημέρωση, που πραγματοποιήθηκε για τα προβλήματα και όχι μόνο του νομού, γιατί ο νομάρχης ένας αυτοδιοικητικός λειτουργός με πολύχρονη πείρα έχει όραμα για το νομό και νομίζω τέτοιους αυτοδιοικητικούς λειτουργούς χρειαζόμαστε. Πρέπει να δημιουργήσουμε το νέο αναπτυξιακό πρότυπο μιας και το μοντέλο της εύκολης ανάπτυξης έχει τελειώσει. Η Αιτωλοακαρνανία της αγροτικής παραγωγής με τα παραδοσιακά προϊόντα ανήκει πια στο παρελθόν. Μπροστά προβάλλει ο 21ος αιώνας, μπροστά μας προβάλλουν πολύ μεγάλες προκλήσεις. Ο νομός σύμφωνα με τον κύριο Νομάρχη μπορεί να αποτελέσει Κέντρο Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. Ο νομός έχει μεγάλες υποδομές όπως είναι το λιμάνι του Αστακού που θα μπορούσε με συνδυασμένες μεταφορές να δημιουργηθούν προϋποθέσεις μεγάλης ανάπτυξης. Ο νομός πρέπει να στραφεί στον τουρισμό, με συγκεκριμένες υποδομές που προαπαιτούνται για την ανάπτυξή του. Η Αιτωλοακαρνανία έχει θέση στον 21ο αιώνα, έχει θέση στην ανάπτυξη. Εμείς ως ΠΑΣΟΚ θα ‘ρθουμε πάλι σύντομα εδώ να παρουσιάσουμε την πρότασή μας σε όλους τους Αιτωλοακαρνάνες πολίτες, να υπογράψουμε μαζί τους ένα κοινωνικό συμβόλαιο, δεσμευτικό και για τις δυο πλευρές έτσι ώστε η επόμενη περίοδος, μέσα σε μια πολύ μεγάλη κρίση πλανητική και εσωτερική, να αποτελέσει μια πολύ μεγάλη ευκαιρία για ανάπτυξη και κοινωνική δικαιοσύνη. | 
