Τα γεφύρια της Αιτωλοακαρνανίας Μια έκδοση της Νομαρχιακής αυτοδιοίκησης
 Μια νέα μοναδική έκδοση με τίτλο «Τέχνης Περάσματα. Τα Γεφύρια της Αιτωλοακαρνανίας. Από τον Ανδριανό στον Χαρίλαο Τρικούπη» παρουσιάστηκε από τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Αιτωλοακαρνανίας στην έκθεση «Philoxenia» Θεσσαλονίκης (30/10 - 2/11/2008.) Η πολυσέλιδη έκδοση περιέχει σπάνιο και πλούσιο φωτογραφικό υλικό, πληροφορίες για κάθε γεφύρι, καθώς και χάρτη του νομού πάνω στον οποίο σημειώνεται η ακριβής θέση των γεφυριών. Στην εισαγωγή της έκδοσης αναφέρονται τα εξής: «Γεφυρώνοντας το χθες με το σήμερα, τα πέτρινα γεφύρια της Αιτωλοακαρνανίας, εγκαταλελειμμένα πλέον εξαιτίας της χρήσης των σύγχρονων οδικών αξόνων, αποτελούν σημεία αναφοράς μιας περασμένης εποχής, όταν την έλλειψη τεχνικών μέσων αναπλήρωνε η εμπειρία και ο ενθουσιασμός. Ο Νομός Αιτωλοακαρνανίας είναι από τις περιοχές της χώρας με τις ισχυρότερες και συχνότερες βροχοπτώσεις, οι δε χιονοπτώσεις αποτελούν, επίσης, συνηθισμένο φαινόμενο. Ως ορεινός Νομός κατά το μεγαλύτερο τμήμα του, διαρρέεται από ποταμούς και ένα πλήθος χειμάρρων που σχηματίζονται ανάμεσα στους ορεινούς όγκους. Πρωταρχική, λοιπόν, ανάγκη για τους κατοίκους των περιοχών αυτών ήταν να μπορέσουν να ξεπεράσουν τα εμπόδια που δημιουργούσε η μορφολογία του φυσικού τοπίου ώστε να διευκολύνεται η μετακίνηση τους. Έτσι, ξεκίνησαν να χτίζονται τα απαράμιλλης ομορφιάς γεφύρια που, λιγότερο ή περισσότερο λαβωμένα από το χρόνο, στέκουν περήφανα ως τις μέρες μας. Πρώτο μέλημα των μαστόρων ήταν να επιλεχθεί η ιδανική θέση που θα χτιζόταν το γεφύρι. Φυσικά, το μέρος έπρεπε να ήταν στέρεο, να είχε βράχια και να υπήρχε στένωμα του ποταμού. Με αυτόν τον τρόπο, απέφευγαν τις πολυδάπανες και μεγάλες κατασκευές. Αφού γινόταν η επιλογή του σημείου, έπρεπε να συγκεντρωθούν τα χρήματα για την εκτέλεση του έργου. Σε πολλές περιπτώσεις, η χρηματοδότηση γινόταν από έναν πλούσιο κάτοικο της περιοχής, από κάποιον αξιωματούχο ή κάποιον ηγούμενο μοναστηριού και το γεφύρι πολλές φορές -όχι απαραίτητα- έπαιρνε το όνομα του ευεργέτη, σαν ηθικό αντάλλαγμα. Τα περισσότερα γεφύρια του Νομού βρίσκονται στις ορεινές περιοχές του και η περίοδος με τη μεγαλύτερη συχνότητα κατασκευής τους είναι μεταξύ 18ου και 19ου αιώνα». Χαιρετισμός του Νομάρχη Αιτωλοακαρνανίας Θύμιου Σώκου: «Στέκουν αγέρωχα, επιβλητικά, μεγαλοπρεπή, καλαίσθητα. «Σημάδια» αυθεντικής γοητείας και εκπληκτικής τεχνικής ομορφιάς μέσα στο χρόνο. Η φθορά του μοιάζει να τ’ αγγίζει μόνο εξωτερικά και χωρίς βέβαια να μπορεί να αλλοιώσει την σπάνιας ομορφιάς φυσιογνωμία τους. Γιατί στο εσωτερικό τους, στην «ψυχή» τους, κουβαλούν στο διάβα του χρόνου τις περιπετειώδεις αναμνήσεις αλλά και τις μεγάλες ανάγκες επικοινωνίας των ανθρώπων της κάθε περιοχής που «κλήθηκαν» να γεφυρώσουν, καθώς και τα ροζιασμένα χέρια και τη μοναδική τεχνική των μαστόρων τους. Πέτρινα ή πετρόχτιστα τα περισσότερα από αυτά, αρμονικά δεμένα με το φυσικό περιβάλλον που τα περιστοιχίζει, στο Βάλτο, στην Ναυπακτία, στο Αιτωλικό, στην Πάλαιρο, στο Ξηρόμερο, στην περιοχή του Αγρινίου, στο Θέρμο, σε πολλά σημεία - ορεινά και πεδινά - της Αιτωλοακαρνάνικης γης. Καμαρωτοί αναβάτες του Άσπρου (Αχελώος), του Φίδαρη (Εύηνος), του Ίναχου, του Μόρνου, του Νίσσα, της λιμνοθάλασσας του Αιτωλικού, καθώς και πολλών άλλων μικρών και μεγάλων παραποτάμων και ρεμάτων τους. Οδοιπόροι μακρινών εποχών, που όμως συγκρινόμενοι με την άρτια τεχνολογικά Γέφυρα Χ. Τρικούπης που συνέδεσε σχεδόν τη μισή Ελλάδα με την άλλη μισή, έμπρακτα μας φανερώνουν το σπουδαίο έργο συνεύρεσης των ανθρώπων που επιτελούσαν για ενάμιση αιώνα στον τόπο μας. Υπερήφανα μνημεία της λαϊκής μας αρχιτεκτονικής, αλλά και περάσματα υπερφορτωμένα από τις μικρές και μεγάλες στιγμές της λαογραφίας και της τοπικής μας ιστορίας, αποτελούν απαράμιλλες ζωντανές πλευρές της παράδοσής και της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, που οφείλουμε να διασώσουμε, να γνωστοποιήσουμε, να αναδείξουμε. Και αυτό πράττουμε, μέσα από τούτη τη νέα έκδοση της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Αιτωλοακαρνανίας που έχετε τώρα στα χέρια σας. Αυτή η εκδοτική μας προσπάθεια αποτελεί συνέχεια των ενεργειών που ξεκινήσαμε ενάμιση χρόνο πριν και που αποσκοπούν στην καλύτερη δυνατή γνωριμία όλων μας με τον ανεξερεύνητο και μοναδικό φυσικό, ιστορικό και πολιτισμικό πλούτο του Νομού μας. Τώρα έχουμε στη διάθεση μας ένα ακόμη γνωστικό εργαλείο που σχετίζεται με τη συλλογική προσπάθεια που καταβάλλουμε για την πολυπόθητη ανάπτυξη της Αιτωλοακαρνανίας. Μια ανάπτυξη που οφείλει να σέβεται και όχι να αγνοεί τον άνθρωπο, τη φύση και τις σημαντικές πολιτιστικές και ιστορικές παρακαταθήκες της περιοχής μας». | 
