Εγκαινιάστηκε το κοινωνικό ιατρείο «Γεώργιος Ν. Παπαϊωάννου»
Εγκαινιάστηκε το κοινωνικό ιατρείο «Γεώργιος Ν. Παπαϊωάννου»
Loading
Απόψεις:
Η καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος
Δεν αμφισβητούμε την πρόοδο που συντελέστηκε κατά την διαδρομή των αιώνων από το ανθρώπινο γένος. Την πρόοδο που βελτίωσε τους όρους της ζωής του ανθρώπου. Όμως, βλέποντας κανείς τα πράγματα με όσο γίνεται κριτική ματιά δεν μπορεί να μη επισημάνει με ανησυχία όσα δεν βελτιώνουν τους όρους της ζωής μας, αλλά, αντίθετα, δημιουργούν κινδύνους και μάλιστα κινδύνους έσχατους. Το φυσικό περιβάλλον, για παράδειγμα, κινδυνεύει από την αλόγιστη, την ασύνετη θα έλεγα καλλίτερα, ανθρώπινη δραστηριότητα. Μια δραστηριότητα που οδηγεί, όπως επισημαίνουν οι ειδικοί και όπως αντιλαμβανόμαστε οι μη ειδικοί, στην μεταβολή του κλίματος, στην μεταβολή δηλαδή των χαρακτηριστικών του πλανήτη. Του ίδιου του λίκνου του ανθρώπινου γένους.
Το ζήτημα δεν είναι, όπως εκ πρώτης όψεως φαίνεται, απλά ζήτημα εφαρμογής των σύγχρονων τεχνολογιών και ανακαλύψεων. Είναι βαθύτερο. Είναι ζήτημα μεταβολής της στάσεώς μας απέναντι στη φύση. Είναι θέμα του πως εννοούμε και αντιλαμβανόμαστε την φύση. Ίσως και του πώς την ονομάζουμε.
Στις μέρες μας η φύση έπαυσε να είναι η φύσις των πρώτων αιώνων του πολιτισμένου ανθρώπου. Έπαυσε δηλαδή να είναι το όργανο και ο δάσκαλος της (ανα)δημιουργίας. Ο άνθρωπος δεν στέκεται πια μπροστά της με θαυμασμό και δέος, αλλά με διάθεση κατακτητή και εμπόρου. Έτσι από μητέρα, σύντροφος και συνεργάτης του, η φύση έγινε αντικείμενο αδυσώπητης εκμετάλλευσης. Οι πρώτοι κυνηγοί έδρεπαν τους καρπούς της. Οι πρώτοι αγρότες συνεργάζονταν μαζί της στην διαδικασία της αναπαραγωγής. Ο σημερινός άνθρωπος, βιάζει και καταστρέφει τη φύση. Η τεχνολογία του ανθρώπου έγινε όπλο του ανθρώπου εναντίον της φύσης. Ένα όπλο που τελικά στρέφεται εναντίον του. Αφού με αυτή ο άνθρωπος έχει λεηλατήσει τη γη και έχει υποβιβάσει τις φυσικές υποστάσεις σε απλά αναλώσιμα.
Βέβαια υπάρχουν οι φωνές των διαμαρτυρομένων, που στη σύγχρονη κοινωνία έχουν παγκόσμια εμβέλεια και ίσως και απήχηση. Πόσο όμως επηρεάζουν την τοπική κοινωνίας μας; Η απάντηση δεν είναι εύκολή όταν μαθαίνουμε την καταστροφή των δασών ή τους κινδύνους του Αμβρακικού, της Τριχωνίδας και του Αχελώου.
Από τα σχόλια του Αιτωλού:
Το ευήλιο
Παρατηρούσα, όπως φαντάζομαι και αρκετοί συμπολίτες μας, με ευχάριστη έκπληξη, την επιγραφή ενός εμπορικού καταστήματος στο κέντρο του Αγρινίου, με την ωραία και καλαίσθητα γραμμένη ελληνική λέξη «ΕΥΗΛΙΟ». Και αναρωτήθηκα: σε πόσα άλλα καταστήματα βρίσκει κανείς σήμερα ελληνικές επιγραφές;. Δυστυχώς στα περισσότερα έχουν επιτεθεί επιγραφές από λέξεις ξενόγλωσσες, ή και το χειρότερο από ελληνικές λέξεις γραμμένες με ξένα γράμματα. Σαν να βρισκόμαστε σε ξένη χώρα και σε καταστήματα αλλοδαπών. Παράλληλα σημείωσα ότι δύο ή τρία νέα καταστήματα που άνοιξαν στην ίδια πόλη εδώ και λίγο καιρό Κινέζοι φέρουν και κινέζικες επιγραφές παρ όλο ότι κανείς, εκτός από τους ίδιους, δεν γνωρίζει Κινέζικα στην περιοχή μας. Και καλά οι Κινέζοι επιμένουν στην γλώσσα τους και στις λέξεις της γλώσσας της αρχαίας χώρας τους. Εμείς όμως στο Αγρίνιο; Συνεχίζει εδώ...